Expositie Wiel Kusters 10 t/m 30 juni 2007

"Een boek is als een deur. Dit is de openingszin van het gedicht dat Wiel Kusters schreef t.g.v. de opening van ons antiquariaat. Dit gedicht spreekt tot de verbeelding: een boekenkast verwordt tot een galerij met duizenden deuren en elke deur biedt toegang tot de eigen beleving, eigen interpretatie en eigen verrijking van andermans creatie, andermans denkwereld.
Poëzie, bij uitstek, biedt hiertoe de ultieme gelegenheid en verleidt de lezer te dwalen door het huis van de taal. Wiel Kusters is in 1947 geboren te Spekholzerheid (Kerkrade). Hij debuteerde op jonge leeftijd (1965) in het tijdschrift Contour. Van 1972 (het jaar dat hij met zijn vrouw Tonie Ehlen trouwde) t/m 1978 doceerde hij Nederlands en werd in 1976 t/m 1982 eindredacteur van het kunstprogramma van de Regionale Omroep Zuid (ROZ).

Sinds zijn eerste bundel “Een oor aan de grond” in 1978, wijdde Wiel zich volledig aan het schrijven. Hij werkte mee aan kranten (o.a. NRC Handelsblad, tijdschriften (o.a. redactie Gids) en radio-programma's (o.a. KRO) en publiceerde sindsdien vele bundels, prozawerken, biografieën, theaterstukken, teksten voor tentoonstellingscatalogi enz.
In 1986 promoveerde hij op het proefschrift “De Killer. Over poëzie en poëtica van Gerrit Kouwenaar’. In 1986 was hij gastdocent aan de Freie Universität in Berlijn en vanaf 1989 werd hij hoogleraar algemene en Nederlandse letterkunde aan de Faculteit der Cultuurwetenschappen van de Universiteit Maastricht.

T.g.v. zijn zestigste verjaardag, en het meer dan veertig jaar schrijverschap, werd door Antiquariaat & Galerie de Bovenste Plank deze overzichts- en verkoopexpositie georganiseerd. De feestelijke inluiding van deze expositie vond plaats op 10 juni 2007 en werd geopend door schrijver en essayist J.H. de Roder. Ter gelegenheid van deze expositie werd catalogus nr 3 uitgegeven.

Het verloren boek

(geschreven n.a.v. de heropening van Antiquariaat de Bovenste Plank op 17 september 2006)

Het verloren boek

Een boek is als een deur. In ruimte zonder muren (die lijkt dus onbegrensd, of niet?)
opent het (noem het gerust een wonder) nieuwe verte en een onbekend verschiet,

Doordat het richting geeft aan ledigheid de Alles is. (Voorlopig dus nog Niets.)
Je gaat de woorden langs, taal die je verleidt tot omkering van ieder mogelijk Iets.

Soms raken boeken zoek, in de kast of wat men noemt de levende cultuur:
een deur is weg, nooit zat ze zo potdicht.

Maar zie, daar kiert waarachtig weer wat licht in de een of andere nis. Het blauwe uur
waarin de geest zich terugvindt onder stof.

Wiel Kusters